logosMonteSala.png

Eris MacKenzie: tradición galega, electrónica e pop, unidos nunha experiencia sensorial

  • O proxecto en solitario de Carlos Eirís chega á Rebullón este sábado 15, ás 21:30 horas, fusionando electrónica e sons tradicionais.

  • MacKenzie (que presenta disco) tamén versiona clásicos do pop español, levados ao galego e reinterpretados ao seu particular estilo.

  • Ademais, o venres 14, a Rebullón acolle o evento do ano no metal en Galicia: o Metalokolypse Fest, con cinco bandas sobre o escenario.

Mos, 12 de marzo de 2025.- Eris MacKenzie (o novo proxecto en solitario de Carlos Eirís) presentará este sábado na Sala Rebullón o seu primeiro traballo, titulado “Meu Ceu, cantigas industriais e brutalismo emocional”. O concerto será o sábado, 15 de marzo, ás 21:30 horas, con entradas desde 10 euros en anticipada, á venda online e na cantina do CSCD As Pedriñas, ou por 14 euros na billeteira.

 

Será unha actuación moi especial. Ademais de presentar as novas cancións deste interesante proxecto, o artista estará acompañado na Rebullón por amigos músicos como Paula Espada, Serxio Castro, David e Mare, para ofrecer ao público unha proposta cultural que vai máis aló do musical, ata converterse nunha experiencia inmersiva onde son, imaxe e emocións fusiónanse nunha viaxe introspectiva.

 

A súa particular interpretación da música electrónica dos anos noventa e os sons tradicionais galegos está a recibir o aplauso do público. Eris MacKenzie chega á Rebullón no marco da xira de presentación de “Meu Ceu”, coa que visitou Boiro, Santiago de Compostela e Lugo, e incluso conseguíu esgotar as entradas na Mardi Gras da Coruña, a súa cidade natal.

 

O seu primeiro sinxelo é “O lavadoiro” (vídeo), un tema que resume á perfección a esencia do proxecto, a sensibilidade da música tradicional que evoluciona á intensidade da electrónica. Ademais, na súa nova andaina musical, MacKenzie tamén destaca por versionar éxitos do pop español, dunha forma moi súa e moi particular, como o “Corazón partío” de Alejandro Sanz ou “Un beso y una flor”, de Nino Bravo, interpretados en galego.